Risotto Rosso

Risotto Rosso
Ok, waar zal ik eens beginnen…. Ik moet jullie even van het laatste nieuws op de hoogte brengen. Doordat ik al lange tijd met lichamelijke klachten loop, ben ik op onderzoek uit gegaan en heb me laten testen op allergieën. En wat blijkt? Ik ben allergisch voor koemelk en aardappelen. Ik! Koemelk! En bedankt… Dag kaas, dag mozzarella, dag parmezaan, dag ricotta, dag yoghurt, dag crème fraîche, dag slagroom, dag chocolade….. Als je me een beetje gevolgd hebt, via mijn recepten, mijn blog, mijn facebookpagina, kun je je voorstellen, dat ik hier vreselijk van baal! De aardappelen missen, daar kan ik nog enigszins mee leven, hoewel ik dat ook best lastig vind, maar de koemelk vind ik echt een ramp. Ik kan dan ook niet beloven, dat ik nooit zal zondigen. Maar voor nu, probeer ik me er toch echt aan te houden. Ik wil graag van mijn klachten af.

Een ander “nieuwtje” is, dat ik de laatste paar weken een Hello Fresh Box heb besteld. Je kent het waarschijnlijk wel. Regelmatig kom je er een kortingspasje van tegen in een of ander tijdschrift. Ik heb tot nu toe steeds gedacht, dat het niks voor mij zou zijn. Ik vind het namelijk veel te leuk om in tijdschriften en kookboeken te bladeren en recepten uit te zoeken, boodschappen te doen en nieuwe gerechten uit te proberen. Ik wilde me niet vastleggen iedere week een box te moeten bestellen. Ik wil me niet laten “voorschrijven” wat ik moet koken. En al zeker niet met twee kleine kinderen, die niet zo maar alles eten. En ook niet met de recent bekende allergieën. Daarbij vertoeft manlief regelmatig voor zijn werk in het buitenland en dus is het aantal personen aan de dis niet iedere avond gelijk. Het leek me allemaal veel te lastig. Maar niets is minder waar.

Mijn zus was abonnee geworden bij Hello Fresh en mocht daarom een gratis box weggeven. De ideale gelegenheid dus, om kennis te maken met Hello Fresh. En wat bleek? Het is veel flexibeler dan ik dacht! De recepten voor de komende week zijn op voorhand zichtbaar op de site. Iedere week opnieuw kun je bepalen, of je de box wil ontvangen of niet. En voor hoeveel personen, variërend van 1 tot 6 personen. Er zijn boxen voor 3 of 5 dagen, ook daarin kun je variëren. Er is een originele box en een vegetarische box (en een fruitbox). Er zit een visgerecht, twee vlees gerechten en vegetarische gerechten , waaronder soms 1 soep, in. En je kunt een voorkeur voor een bezorgdag en –tijd aangeven.

Het klinkt nu wel heel erg als een gesponsorde blogpost, maar niets is minder waar. Ik ben gewoon fan. Het gekke is namelijk, dat het me juist ook enorm inspireert! Natuurlijk zitten er gerechten bij, die me minder aanspreken, of waarvan ik verwacht, dat de kinderen het niet zullen eten. En natuurlijk zitten er ook koemelk en aardappelproducten bij, die ik dus beter niet kan eten. Bovendien vind ik het toch een beetje een raar idee, dat honderden/duizenden mensen deze week hetzelfde eten als wij. En dus ga ik aanpassen. Ik vind het echt een uitdaging om van de gegeven ingrediënten een ander gerecht te maken, dan “bedoeld”. Een beetje zoals het Engelse kookprogramma “Ready Steady Cook”. Het helpt juist om binnen een kader van de gegeven ingrediënten op zoek te gaan naar recepten en te snuffelen in de kookboeken. Soms koop ik nog een paar ingrediënten erbij, en ik maak gebruik van de vele kruiden in de tuin en specerijen in de kast. Maar ik neem de boodschappen uit de box als basis. Zo ontstond ook het gerecht van vandaag.

Oorspronkelijk stond er een stampot van aardappelen en rode bieten met feta, hazelnoten en veldsla op het menu. Ik ging op zoek naar een gerecht mét rode biet, feta, hazelnoten en veldsla en zonder aardappelen. En het dit werd het: Risotto Rosso. Risotto gemaakt met bouillon van rode bietensap met erbij een salade van veldsla en rucola.

Ik hoop, dat het jullie bevalt. Laat gerust een berichtje achter.

Risotto Rosso

Ingrediënten voor 4 personen:
1 kg rode bieten (deze waren voorgekookt, maar verse kan ook)
4 eetlepels olijfolie
3 sjalotten
350 – 400 gr risotto rijst
100 ml goede kwaliteit rode wijn
2 kippen- of groentenbouillonblokjes
2 laurierblaadjes
2 kruidnagels
1 el verse tijmblaadjes
1 el gehakte verse dille, plus wat extra voor het serveren
25 gr boter (ok, klein beetje gezondigd i.v.m. koemelk)
50 gr hazelnoten
125 gr feta
Rucola
Versgemalen zwarte peper en zout
Extra vergine olijfolie

Bereidingswijze:
Pers de bieten in de sapcentrifuge/slowjuicer, of pureer ze in de blender of foodprocessor en zeef daarna. Vang het vocht en het vruchtvlees apart op. Bewaar het vruchtvlees.
Van een kilo bieten heb je ongeveer een halve liter sap. Vul dit met water aan tot ca. 1,2 liter en breng aan de kook. Los de bouillonblokjes erin op en voeg de laurier en kruidnagels toe. Laat even licht koken.

Verhit een grote pan en rooster de hazelnoten een minuut in een droge pan. Neem ze uit de pan en zet ze apart. Laat ze afkoelen en hak ze grof.

Snipper de sjalotten. Verhit de olie in de grote pan en fruit de sjalotten ca. 2 min aan.
Voeg de droge rijst toe en bak deze 1 minuut mee. Blus af met de wijn. Neem een goede wijn! Een wijn die niet lekker is om te drinken is ook niet lekker om mee te koken!

Voeg telkens een pollepel van de bietenbouillon toe aan de rijst en roer regelmatig. Door het roeren, komt het zetmeel van de rijst los en wordt je risotto lekker romig. Het lijkt een tijdrovend werkje, maar ik vind het ook rustgevend. Heerlijk op je gemak in de rijst roeren en een beetje bijkomen van een drukke dag. Je merkt vanzelf wanneer je rijst om meer vocht “vraagt” en dan voeg je weer een pollepel toe. In totaal duurt het ongeveer 25-30 minuten, totdat er voldoende vocht is opgenomen en de rijst gaar is. Proef! De rijst moet wel bite hebben, maar geen harde, ongare kern meer.
Voeg tijdens dit proces ook de tijm toe, zodat deze de tijd krijgt om smaak af te geven, en (minimaal de helft van) de rode bietenpuree. Breng op smaak met peper en zout.

Voeg op het laatst de dille toe en roer deze door de risotto. Zet het vuur uit en laat de boter smelten in de risotto. Roer erdoorheen.

Dien de risotto op, op de borden en verdeel de hazelnoten en de feta eroverheen. Voeg nog wat rucola-blaadjes en een takje dille toe en druppel wat extra vergine olijfolie over de risotto.
Serveer met een salade van rucola en veldsla en een vinaigrette van peper, zout, 1 tl balsamicoazijn en 3 el extra vergine olijfolie.

Heb jij ook interesse in de Hello Fresh Box? Ook ik mag als abonnee iemand doorgeven, die een gratis box mag ontvangen! Stuur me een bericht via het contactformulier en wie weet eet jij met je gezin een week gratis!

Gevulde puntpaprika’s

gevulde puntpaprika's

Vorige maand was ik jarig. The big four-o. Eindelijk volwassen, haha!
Ik kreeg een aantal tegoedbonnen cadeau van Bol. Wellicht zul je denken, “wat een saai onpersoonlijk cadeau”. Maar ik ben er super blij mee! Ik heb een verlanglijstje van kook- en bakboeken, ter waarde van een klein kapitaal, dus ik weet er wel raad mee. Maar ik koop ook niet zo maar ieder boek, wat er op de markt komt, en ik ben al in het gelukkige bezit van vele boeken, dus het is voor de gulle gevers niet gemakkelijk een keuze te maken.
Ikzelf wist echter precies waarmee ik mijn verzameling wilde uitbreiden: met dat ene exemplaar van Ottolenghi, wat nog ontbrak. “Jeruzalem”. Het vierde boek in een fantastische reeks. “ Ottolenghi, Het kookboek”, “Plenty” en “Plenty More” gingen hieraan vooraf.

Ik heb al eerder recepten beschreven van Yotam Ottolenghi en Sami Tamimi. En ik zal het ook nog vaak gaan doen. Het zijn ware smaakkunstenaars. Ik ben een groot liefhebber van de Italiaanse en Mediteraanse keukens. Het gebruik van verse producten, verse kruiden, veel groenten, alles hoog op smaak, dat spreekt me erg aan. Het lijkt een logische stap om vandaaruit naar de Midden-Oosterse keukens te gaan. De keukens van het Midden Oosten kennen Italiaanse invloeden, maar maken veel meer gebruik van specerijen. De smaken zijn wat complexer. Maar de ingrediënten nog net zo puur.

Ik heb vanmiddag heerlijk in de tuin in de zon gezeten, met een kop koffie, een glas water en mijn nieuwste aanwinst “Jeruzalem”. Er staat een uitgebreide inleiding in het boek, die de liefde van Sami en Yotam voor hun geboortestad beschrijft, maar ook de geschiedenis in een notendop en tevens een korte verklaring voor de culinaire diversiteit van de stad. Het is zo prachtig beschreven, dat ik spontaan de behoefte kreeg om de stad te bezoeken, nee, te beleven. Misschien komt het er ooit van.

Na het lezen van de inleiding, bladerde ik door de recepten met hun prachtige foto’s en toen viel mijn oog op onderstaand recept. Ik had alle benodigde ingrediënten in huis (eigenlijk bedoeld voor een ander gerecht), dus ik besloot dit te maken. En ja hoor, Ottolenghi doet zijn reputatie weer eer aan. Makkelijk, gezond, verrukkelijk, hoog op smaak, en niet veel werk. Wat wil je nog meer?

Ingrediënten voor 4 personen:

8 middelgrote puntpaprika’s
1 grote tomaat, grofgehakt (170gr in totaal)
2 middelgrote uien, grofgehakt (250 gr in totaal)
Ca. 5 dl groentenbouillon

Voor de vulling:
140 gr basmatirijst (ik had nog een restje van gisteren in de koelkast)
1 ½ el baharat specerijenmix *
½ tl gemalen kardemomzaad
2 el olijfolie
1 grote ui, fijngesneden, (200 gr in totaal)
400 gr lamsgehakt
2 ½ el fijngesneden bladpeterselie
2 el gehakte dille
1 ½ el gedroogde munt (ik heb verse gebruikt, fijngesneden)
1 ½ tl suiker
Zout en zwarte peper

Bereidingswijze:

Maak eerst de vulling. Doe de rijst in een pan, overgiet hem met lichtgezouten water. Breng het aan de kook en laat de rijst 4 minuten koken. Giet de rijst af, spoel hem onder de koude kraan en zet opzij.

Rooster de specerijen in een droge koekenpan. Voeg olijfolie en ui toe en smoor alles al omscheppend circa 7 minuten tot de ui glazig is. Doe dit mengsel samen met de rijst, het gehakt, de kruiden, de suiker en 1 theelepel zout in een grote kom. Vermeng alles met de hand.

Kerf de puntpaprika’s met een scherp mesje vanuit de kant van het steeltje over de lengte driekwart open, laat het steeltje eraan. Verwijder de zaadjes zonder de paprika te ver te openen en schep in elke paprika 100 gram vulling.

Doe de gehakte tomaat en ui in een heel grote koekenpan waarvoor je een goed sluitend deksel hebt. Leg de paprika’s in de pan, dicht tegen elkaar aan en giet er een laagje van 1 cm bouillon in. (Als het niet pas, neem je 2 pannen). Voeg ½ theelepel zout en een beetje zwarte peper toe. Zet het deksel op de pan en zet hem een uur op zo laag mogelijk vuur. Het is belangrijk, dat de vulling alleen wordt gestoomd, dus het deksel moet de pan goed afsluiten. Controleer of er steeds een beetje vocht op de panbodem staat. Serveer de paprika’s warm, niet heet, of op kamertemperatuur.

*Baharat
Baharat betekent letterlijk “specerijen” in het Arabisch. Het wordt gebruikt om vlees, vis, stoofschotels en verschillende gerechten van peulvruchten en granen te kruiden. Bewaar het mengsel maximaal 8 weken in een goed gesloten potje.

1 tl zwarte peperkorrels
1 tl korianderzaad
1 kaneelstokje (5 cm), grofgehakt
½ tl hele kruidnagels
½ tl gemalen piment
2 tl komijnzaad
1 tl kardemompeulen
½ tl nootmuskaatnoot, geraspt

Maal alle ingrediënten in een specerijenmolen of een vijzel met een stamper tot fijn poeder. (Gebruik een vijzel en stamper om kardemompoeder te maken, omdat de peulen te hard zijn om ze tot poeder te malen in een molen.)

Aspergetaartjes met ricotta

Aspergetaart met ricotta

Ik ben dol op asperges, en verheug me iedere lente weer op het witte goud, de koningin onder de groenten. Ik heb dan ook het geluk, dat ik in Limburg woon, en ze gewoon langs de weg bij een boer kan kopen. Vers van het land. Ik zal ook nooit buiten het seizoen witte asperges eten. Dat doe je gewoon niet. De groene asperges daarentegen, zijn een ander verhaal. Die zijn het hele jaar goed verkrijgbaar en ontzettend veelzijdig. Ik kan me ook voorstellen, dat er mensen zijn, die niet van witte asperges houden (nou ja, eigenlijk kan ik me dat niet voorstellen ;-) ), maar die groene asperges wellicht wel kunnen waarderen. Deze zijn wat steviger van structuur, zoals een broccolistronkje, met een hardere beet.

In deze koninklijke week, leek me een aspergegerecht wel leuk. Binnenkort een gerecht met de witte, nu eerst de groene. Het is een heel makkelijk gerecht, wat je als lunch, voorgerecht, of antipasti zou kunnen serveren.

Ik heb één lange taart gemaakt, en deze later in porties gesneden. Je kunt ook op voorhand al kleinere 1-persoons bladerdeegbakjes maken. De vierkante diepvriesvellen zijn daarvoor heel geschikt. Je kunt de spinazie en knoflook ook weglaten, voor een snellere variant. Dat is het oorspronkelijke recept uit “Magnifico” van Gino D’Acampo.

Aspergetaartjes met ricotta

Ingrediënten voor 4-6 personen:
1 rol vers bladerdeeg, gehalveerd in de lengte (je hebt maar 1 helft nodig)
200 gr ricotta
1 knoflookteen, gesnipperd
200 gr verse spinazie
40 gr versgeraspte parmezaan of pecorino
10 zongedroogde tomaten op olie, uitgelekt en fijngehakt
Ca. 20 groene asperges
2-3 lenteuitjes, in fijne ringetjes gesneden
Zout en versgemalen zwarte peper

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 200ºC.
Snijd het houterige uiteinde van de asperges en halveer ze.
Halveer de lap bladerdeeg in de lengte, zodat je een lange smalle lap overhoudt.
Leg het deeg op een bakplaat, op bakpapier.
Kerf een iets kleinere rechthoek in het deeg, waar de aspergestukken in passen. Snijd het deeg niet helemaal door. Kerf de randen van het deeg met de achterkant van een mes in een kruispatroon in.

Bak het deeg circa. 15 minuten in het midden van de oven, tot het iets opgezwollen en lichtbruin is. Neem hem uit de oven, laat iets afkoelen en druk het gerezen “venster” iets platter met een vork, zodat je een bakje overhoudt.

Maak, terwijl het deeg in de oven staat, het ricottamengsel:
Verhit een beetje olijfolie in een koekenpan. Voeg de knoflook en spinazie toe en laat deze slinken. Haal uit de pan en laat afkoelen op een snijplank. Hak de spinazie fijn. Meng deze met de ricotta en de parmezaan. Spatel de zongedroogde tomaatjes erdoor en breng op smaak met peper en zout.

Verdeel het ricottamengsel over het venster van het deeg.
Leg de asperges erop en druk ze een beetje in de ricotta. Besprenkel de asperges met olijfolie en bak de taart 20 minuten. Snijd de taart in repen. Bestrooi met ringetjes lenteui en dien heet, of op kamertemperatuur op.

De lekkerste brownies

De lekkerste brownies

Een paar weken geleden was er op de school van mijn kinderen een voorjaarsmarkt. Het doel was het inzamelen van gelden voor de aanschaf van nieuwe speeltoestellen voor op het schoolplein. De kinderen hadden vanalles geknutseld en er zou tevens een kraam zijn, waar koffie en gebak verkocht zou worden. En dus werden er ouders gezocht, die wilden bakken. Tja…, dat hoef je tegen mij maar één keer te zeggen! Er werd verzocht om cakes en cupcakes…en dus bakte ik citroentulbandcake, havermoutabrikozenplaatkoek, chocolade-hazelnootpastacupcakes, volkoren appelkruimelcake, blauwe bessenmuffins én brownies! En volgens juf Mayke, de lékkerste brownies, die ze ooit gegeten had! En dus verdienen deze brownies zeker een plaats op het blog.
Juf Mayke vroeg me, wat het geheim achter deze brownies was. En het eerste wat ik zei, was: “goede chocolade!”. Zoals altijd is de kwaliteit van je ingrediënten van belang. Gebruik dan ook goede kwaliteit chocolade, (met een cacaopercentage tussen 55 en 70). Wellicht kun je ook de te veel ingekochte of gekregen paaseitjes gebruiken, die je nog steeds zo verleidelijk aankijken vanaf het bonbonschaaltje op de salontafel :-) .

Het recept is afkomstig uit “Het grote Larousse Chocoladeboek”. Uiteraard heb ik het een beetje aangepast. Larousse gebruikt, zoals in de VS gangbaar, pecannoten. Ik heb deze vervangen door hazelnoten. Ten eerste, omdat ik die in huis had, ten tweede, omdat ik vind dat pecannoten minder smaak hebben dan hazelnoten en ten derde omdat de combinatie chocolade-hazelnoot natuurlijk een gegarandeerd succes is. Bovendien heb ik de rietsuiker vervangen voor donkerbruine basterdsuiker.

Ingrediënten, voor 12 stukken:

125 gr extra pure chocolade (met 55-70% cacao)
225 gr roomboter
4 eieren
125 gr rietsuiker of donkerbruine basterdsuiker
125 gr fijne kristalsuiker
50 gr gezeefde bloem
20 gr gezeefde, ongezoete cacaopoeder
100 gr in stukjes gehakte hazelnoten of pecannoten.

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 170ºC. Bekleed een vierkante bakvorm van 20x20cm met bakpapier.
Hak de chocolade fijn en smelt de stukje samen met de boter au bain-marie. Roer voorzichtig met een spatel. Laat het niet te heet worden en eventueel weer wat afkoelen.

Klop de eieren met de twee soorten suiker flink luchtig in een afzonderlijke kom, totdat de bereiding dikker wordt en schuimig is. Roer er daarna het chocolade-botermengsel door. Voeg vervolgens de gezeefde bloem en cacaopoeder toe, en als laatste de gehakte noten. Roer goed door elkaar met een spatel.

Schenk de massa in de vorm en bak vervolgens ca. 40-45 min.*
Laat de brownie afkoelen op een rooster. Snijd er daarna 12 rechthoeken van. Snijd eventueel de wat droge zijkanten eraf, zodat alle stukken vier snij-zijdes hebben. Luchtdicht verpakt zijn ze zeker een week houdbaar… als ze zolang blijven liggen…

* Het originele recept geeft een baktijd aan van 30 minuten. Bij mij was de brownie toen echter nog lang niet gaar. Het midden was nog vloeibaar. Ik had 45 minuten nodig. Maar iedere oven is anders. Dus test vooral met een saté-prikker, breinaald of mes, of die er droog uitkomt.

Glutenvrije blauwe bessen-kokos-ricotta-taart

Glutenvrije blauwe bessen kokos ricotta taart

Het nieuwe jaar is begonnen. Ik wens jullie allemaal een mooi 2015! Hebben jullie nog goede voornemens? Ik heb er eigenlijk maar 1: Genieten! Het afgelopen jaar is voorbij gevlogen. Iedere dag realiseer ik me weer hoe snel het allemaal gaat. Een paar weken geleden hebben we de 5e verjaardag van onze jongste gevierd. Waar blijft de tijd?

Het waren drukke maanden de laatste tijd. In oktober heb ik weer workshops Koekjes decoreren gegeven bij Taart en Trends in Apeldoorn. In november en december de eerste workshops bij ons thuis. Daar heb ik echt van genoten. Er komt dan ook binnenkort een nieuwe serie workshops voor dit nieuwe jaar. Verder heb ik nog een paar dinertjes georganiseerd voor familie en vrienden, en last but not least een heuse bakwedstrijd gewonnen!! Wow! Zo gaaf! Er werd een wedstrijd georganiseerd door de Eci Cultuurfabriek in Roermond, met o.a. Chef cuisinier Edwin Soemang van Michelinsterrenrestaurant One en Heel Holland Bakt-Winnaar Menno de Koning in de jury. En mijn taart werd als “zeer professioneel” beoordeeld! Ik voelde me zeer vereerd en verheug me enorm op mijn prijs: Ik mag een dag meelopen in de (patisserie)keuken bij One. Er is nog geen datum geprikt, maar uiteraard zal ik een verslag maken op WensKeuken.

Voor vandaag een taart, waar je echt schuldvrij van kunt genieten en die bovendien niet moeilijk is om te maken. Het is een eigen uitprobeersel. Ik hoor graag wat je ervan vindt.

Ingrediënten:

Voor de bodem:
80 gr amandelmeel
70 gr kokosmeel (verkrijgbaar bij de natuurwinkel of www.pit-pit.com)
75 gr kokosbloesemsuiker
150 gr ricotta
50 gr kokosolie, gesmolten, afgekoeld
1 eidooier
Snufje zout

Vulling:
300 gr blauwe bessen

Topping:
125 gr geraspte kokos
60 gr kokosbloesemsuiker
2 eiwitten
½ tl kaneel

Verwarm de oven voor op 180ºC.
Bekleed een (rechthoekige) bakvorm met bakpapier of neem een vorm met uitneembare bodem en vet deze in met boter.

Meng voor de bodem amandelmeel, kokosmeel, kokosbloesemsuiker en het snufje zout.
Voeg vervolgens ricotta, kokosolie en eidooier toe en meng alles goed.
Verdeel het beslag over de bakvorm.
Bak de bodem 15 min in de oven.

Meng in de tussentijd de ingrediënten voor de topping.

Haal na 15 minuten de bakvorm uit de oven er leg de bessen op de bodem. Houd een klein deel achter om over de topping te verdelen. Verdeel de topping over de bessen en leg daar weer de achtergehouden bessen op/tussen.

Bak de taart nog eens 20 minuten. GENIET!

Torta Caprese, Glutenvrije chocoladetaart

Happy Chocolateday!

Torta Caprese Glutenvrije chocoladetaart

Het lijkt wel of er tegenwoordig voor alles een (inter)nationale dag wordt uitgeroepen. Af en toe lijkt het wat overdreven en ver gezocht, maar soms ook zinvol en gewoonweg leuk! Zo ook 1 oktober, in Peru uitgeroepen tot Nationale Cacao en Chocoladedag. “Het instellen van zo’n dag heeft tot doel het bewustzijn bij zowel de chocolatiers als de consumenten voor een duurzame en deugdzame productie te vergroten. Aldus het ministerie. De dag is ingesteld op verzoek van de Peruviaanse Associatie van Cacaoproducenten. De formele instelling van de dag vloeit eigenlijk voort uit een akkoord dat vier jaar geleden tijdens een vergadering van ICCO (International Cocoa Organization) in Berlijn is getekend. En dat akkoord komt op haar beurt voort uit het feit dat de pakweg drie miljoen ton cacao die over de gehele wereld wordt geproduceerd, in grote mate – hoe zeggen we dat netjes? – niet van goede kwaliteit is. (En dan hebben we het niet alleen over slaafvrije of fairtrade chocola, maar ook over intensieve teelt, bodemuitputting, kap van oerwoud, gebruik van gifstoffen enzovoorts.) Dat weer op den duur kan leiden tot een tekort aan cacao. “Het instellen van de dag betekent niet alleen promotie van behoud, verstandig en duurzaam gebruik en bescherming van de cacaoplant, maar ook bescherming van de consument in termen van gezondheid, omgeving, werk en biodiversiteit,” aldus het document van de regering.” (Bron: www.chocoweb.nl)

Kortom, een goede zaak dus. Ook in andere landen zijn er Nationale Chocoladedagen, veelal in oktober. En dat lijkt me een uitstekend excuus om iets lekker te maken met chocolade! (Niet dat ik daar een excuus voor nodig heb, maar goed…)

Deze taart is afkomstig uit het Italiaanse Capri, het eiland tegenover de baai van Napels. Niet alleen is hij ontzettend lekker, maar ook nog eens glutenvrij! En om hem nóg gezonder te maken, heb ik de suiker uit het recept vervangen door de ietwat gezondere variant kokosbloesemsuiker, die je bloedsuikerspiegel niet zo snel omhoog jaagt als geraffineerde suikers. Samen met de vele gezonde effecten van de cacao is dit dus zomaar een heerlijk verantwoorde traktatie. Maar dan natuurlijk wel met verantwoorde, fairtrade chocolade.

Torta caprese Glutenvrije chocoladetaart

Dit recept is een variatie op het recept van Gino D’Acampo in “De Italiaanse bakker thuis”

Ingrediënten:

100 gr gezouten boter, plus extra om in te vetten
250 gr goede kwaliteit pure chocolade met 70% cacao
4 middelgrote eieren, gesplitst in dooiers en eiwitten
150 gr kokosbloesemsuiker
150 gr amandelmeel

Bereidingswijze:

Vet een springvorm van 24 cm doorsnee in met boter en verhit de oven tot 180ºC.
Zet de boter en de chocolade in een vuurvaste kom op een pan met net niet kokend water en laat het smelten. Zorg dat het water de bodem van de kom niet raakt, dat maakt de chocolade bitter.

Klop de eidooiers met de suiker in een andere kom luchtig.
Klop in een andere vetvrije kom de eiwitten tot een stevig schuim.

Giet de gesmolten chocolade in de kom met de dooiers en roer alles goed door elkaar. Meng de gemalen amandelen erdoor en spatel dan luchtig het eiwitschuim in delen door het beslag.

Giet het beslag in de voorbereide vorm en bak de taart in het midden van de oven in 25-30 minuten gaar. Haal de caprese uit de oven en laat hem 10 minuten in de vorm staan. Stort de taart op een schaal en laat hem tot kamertemperatuur afkoelen. Strooi eventueel met een zeefje wat poedersuiker over de taart. Serveer met een dot licht gezoete slagroom en een glaasje amarettolikeur.

Pittige pompoensoep met geitenkaas

Pittige pompoensoep met geitenkaas

Ik hou van alle seizoenen. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk hoor, dat we nu zo’n heerlijke nazomer hebben, met temperaturen boven 20ºC, maar ik verheug me ook weer op de herfst. De herfst heeft toch altijd iets gezelligs, knus. De kleuren in de natuur veranderen, en dus ook de kleuren in de keuken. De felle kleuren van de aardbeien, frambozen, bessen en citroenen, maken nu plaats voor de diepe aardse kleuren van pompoenen, knollen en rode kool. Pompoen is wellicht nog niet zo heel erg ingeburgerd in onze Nederlandse keuken, maar is zeker de moeite waard! Het is een ontzettend veelzijdige groente, geschikt voor zowel hartige als zoete bereidingen.
De pompoen is van zichzelf redelijk zacht en zoet, waardoor het heerlijk is om hem te combineren met wat krachtige smaken, zoals pepers, of gember. Ook het ietwat stroeve van de geitenkaas en notige umami van de pompoenpitolie vind ik er heerlijk bij. Zo ontstond het idee van deze soep. Heerlijk verwarmend op een gure herfstdag. Lekker als lunch of n lichte avondmaaltijd, eventueel met n stuk vers zuurdesembrood erbij.

Pittige pompoensoep met geitenkaas

Voor 4-6 personen:
Ingrediënten:

1 (biologische) hokkaido pompoen
4 el olijfolie
2 sjalotjes, gesnipperd
2 tenen knoflook, in plakjes
1 grote zoete aardappel, geschild en in blokjes
Ca. 2 l kippenbouillon van 3 bouillonblokjes
2-3 laurierblaadjes
Ca. 6 Takjes tijm, of naar smaak
½- een hele verse rode peper, in de lengte gehalveerd
Zeezout en versgemalen zwarte peper

100 gr zachte geitenkaas
Pompoenpitolie

Bereidingswijze:

Schil de pompoen en verwijder de zaden en draden. Snijd het vruchtvlees in blokjes. Zet even apart.

Verhit de olie in een grote ketel. Fruit de gesnipperde sjalotjes en knoflook zacht aan. Zorg, dat ze niet bruin worden. Voeg de pompoenblokjes toe en bak deze een paar minuten mee.
Voeg de aardappelblokjes toe en de bouillon. Voeg zoveel bouillon toe, dat pompoen en aardappel onder water staan. De hoeveelheid komt niet zo heel nauw. Hoe meer bouillon, hoe dunner je soep. Je kunt eventueel aan het eind nog wat bouillon toevoegen, indien je de soep te dik vindt.

Voeg de laurierblaadjes, de takjes tijm en de rode peper toe. Laat de soep 15-20 zachtjes koken, totdat pompoen en aardappel gaar zijn.
Verwijder de kruiden en de peper. Haal de pan van het vuur en pureer de soep met een staafmixer tot een gladde soep. Voeg eventueel nog wat bouillon toe, indien je de soep wilt verdunnen.
Breng op smaak met zeezout en zwarte peper.

Schep de soep in soepkommen of –borden en verkruimel wat geitenkaas erover. Druppel er als laatste wat pompoenpitolie over.

Honing-whisky-tulband met whisky-honing-siroop

honing whisky cakeIk denk, dat ik me met recht wel een Foodie kan noemen. In het Nederlands waarschijnlijk omschreven als “kookgek”. Al weet ik niet zeker of dat ook helemaal de lading dekt. Ik kook namelijk niet alleen graag, maar ben eigenlijk gewoon altijd met eten/koken/voeding bezig. Ik lees ontzettend veel, ben verslaafd aan kookboeken en –magazines, probeer voortdurend nieuwe dingen uit, lees de nieuwste trends over (gezonde) voeding, ben altijd op zoek naar delicatessenzaakjes, maar ook de nieuwste producten bij de supermarkt. Ik ga graag uit eten (helaas niet zo vaak als ik zou willen) en gesprekken gaan bij mij steevast binnen 5 minuten over eten. Misschien voor sommigen wel tot vervelends toe. Bij deze bied ik daar alvast mijn excuses voor aan! Het is nou eenmaal een verslaving.

Tegenwoordig kun je natuurlijk niet alleen je kennis uit boeken en magazines halen, maar ook, misschien wel vooral, van internet. En het web staat vol van foodblogs van medefoodies, die vaak net zo verslaafd zijn als ik. Zo mogelijk wellicht nog verslaafderder. ;-)
En die volg ik natuurlijk gierig. Hongerig als ik ben naar nieuwe recepten.

Zo volg ik ook Jamie Schler. Een Amerikaanse die al 25 jaar in Frankrijk woont, in Nantes, en sinds een aantal jaren blogt over eten. Ze is een professioneel schrijfster, van diverse publicaties in magazines tot Huffington Post. Kortom, een dame die weet waar ze over praat. Als zij dus schrijft, dat een cake goddelijk lekker is. Dan geloof ik dat. Acuut.

Ik zag deze cake begin deze week op haar blog verschijnen. Een aangezien mijn man vandaag weer thuis kwam, na 8 weken werken in Indonesië en hij bovendien een groot whisky-liefhebber is, leek het me een goed idee, om hem met deze cake te verwelkomen.
Ik kon het natuurlijk niet laten en heb een paar kleine aanpassingen toegepast op het recept, die geweldig uitpakten.

Terwijl je deze cake in de oven hebt staan, kun je in de tussentijd het blog van Jamie eens bekijken: Life’s a feast!

Het leven is een feest!

honing whisky cake

Ingrediënten voor de cake:
150 gr suiker
85 gr boter op kamertemperatuur + extra voor invetten vorm
2 eieren
250 gr bloem
1 ½ tl bakpoeder
Snuf zout
60 ml vloeibare honing
150 ml slagroom, op kamertemperatuur
80 ml whisky
60 gr hazelnoten, grof gehakt

Ingrediënten voor de siroop:
60 gr boter
60 ml honing
50 gr suiker
2 el water
60 ml whisky
Snuf zout

Bereidingswijze:
Verwarm de oven tot 180ºC. Vet de tulbandvorm goed in met boter. Niet te zuinig!
Strooi de gehakte hazelnoten op de bodem van de tulband.

Meng bloem, bakpoeder en zout in een kom. Zet apart.
Meng slagroom, honing en whisky in een andere kom of maatbeker. Zet apart.

Mix in een grote kom de boter en de suiker tot een lichte luchtige massa. Voeg de eieren één voor één toe en mix tussendoor goed. Voeg de helft van het bloemmengsel en de helft van het roommengsel toe en mix goed. Voeg dan de rest van de bloem- en roommengsels toe en mix tot een glad beslag.

Schep het beslag voorzichtig in de vorm, bovenop de hazelnoten.
Bak de cake ca. 40-45 minuten. Test met een saté-prikker of hij gaar is. Laat de cake een kwartier afkoelen in de vorm, voordat je m stort op n bakpapier op een rooster.

Maak nu de siroop. Doe alle ingrediënten in n kleine steelpan en breng aan de kook. Laat het een paar minuten koken, zodat het wat inkookt en dikker wordt.
Laat het vervolgens weer een beetje afkoelen en breng het dan met een kwastje aan op de cake. Herhaal dit een paar keer. Je kunt de cake nog warm, of op kamertemperatuur serveren.

Het leven is een feest!
honing whisky cake

Kindvriendelijke kerrie-kip met bloemkool

kerrie kip met bloemkool

Kinderen. Ze kunnen je ineens verrassen. Op de meest onverwachte momenten. Zo deden de mijne dat vanavond ook. Mijn jongste, bijna 5 jaar, doet al n hele tijd moeilijk als het gaat over groenten eten. Daarbij is hij ook nog eens zo koppig! Hij eet liever helemaal niets, dan ook maar één hapje groenten. Als hij het in z’n kop heeft. Want als je hem vraagt wat hij wil eten, zegt hij “spinazie”. En dat vond ik vroeger juist helemaal niks. Vooral door die “Blub”-reclame. Ik vraag me toch af, hoe het komt, dat zo veel kinderen ineens geen groenten willen eten. En ook feilloos het verschil aanvoelen tussen wat vlees is en wat groenten. En waarom reageren ze zo niet op vlees? Bij mijn zoontje heb ik toch vaak het gevoel, dat het echt tussen de oren zit, want hij wil vaak niet eens proeven. Het is natuurlijk ook niet altijd makkelijk met een moeder die je telkens weer wat anders voorschotelt, omdat zij zo nodig weer een nieuw recept wil uitproberen. ;-)

Zoals menig moeder, probeer ik mijn kinderen echter toch zo veel mogelijk groenten te laten eten, al dan niet verstopt in het gerecht. Voor vandaag had ik kip op het menu. En bloemkool. Het leek me lekker, om een soort curry te maken. Curry/Kerrie is toch n smaak, die veel kinderen wel lusten. En mijn kids zijn dol op kip en kluiven ook graag. Ergens zijn ze toch wel bourgondisch!

Kip-kerrie had ik wel al vaker gemaakt, maar nu heb ik er dus nog extra groenten in verstopt. En het voordeel van bloemkool is, dat je het tot kleine kruimels kunt snijden, bijna niet te onderscheiden van de rijst. Ik had gehoopt, dat ze het zouden eten, en dat er ook nog genoeg zou zijn voor morgen. Helaas…..ze hebben niet gegeten…maar gevret… juist! Voor morgen moet ik dus maar weer wat anders verzinnen.

Mijn zoontje vraagt iedere dag of er groenten in het eten zitten, als we aan tafel gaan. En ik lieg nooit over de ingrediënten. Dus ik zeg: “Hier zit bloemkool in”. “Is dat groente, mama?”. Ineens hoorde ik mezelf zeggen: “Dat zijn kruiden”. En toen was het oké. Hij heeft 2 keer n flinke portie opgeschept!! Morgen dus maar weer veel kruiden op het menu ;-)
kip curry met bloemkool

Voor 4 personen:
Ingrediënten:

Ca. 1 kg biologische kippendijfilet en/of –drumsticks en/of borstfilet
Arachideolie
2 tenen knoflook
2 cm verse gember, geschild, in kleine stukjes gesneden
1 tl sambal oelek
1 tl korianderzaad
6 kemirienoten
2 el kerriepoeder
Peper en Zout
Ca. 10 cherrytomaatjes, gehalveerd
400 gr kokosmelk of –room
½ bloemkool, in roosjes, of eventueel in kleine stukjes (voor de lastige eters)

Bereidingswijze:

Verhit een paar eetlepels olie in een grote braadpan pan.
Bestrooi de kipdelen met zout en peper en braad ze, eventueel in delen, aan, tot ze goudbruin zijn. Haal ze uit de pan en zet apart.
Maak ondertussen een boemboe, een papje, van de knoflook, gember, sambal, korianderzaad, kemirienoten en kerriepoeder. Ik heb het in de vijzel gedaan, maar je zou het ook kunnen malen in het staafmixermolentje. Voeg n paar eetlepels water toe, om er een echt papje van te maken.
Bak de boemboe aan in de pan. Voeg de tomaatjes toe en blus vervolgens af met ongeveer een liter water (afhankelijk van de hoeveelheid kip en de grootte van de pan). Roer de specerijen los van de bodem en breng het aan de kook. Leg de kipdelen terug in de pan en laat het geheel een uur pruttelen op laag vuur, met het deksel schuin op de pan. Roer af en toe.

In de tussentijd rooster je de bloemkoolroosjes/ -kruimels in een droge koekenpan.
Voeg als laatste de bloemkool en kokosmelk bij de kip en breng aan de kook. Breng eventueel nog op smaak met peper en zout. Laat het nog n kleine 10 minuten koken. Serveer met bruine rijst en (zoetzure) salade.

Glutenvrije Courgette-kiplasagne

Glutenvrije courgette-kiplasagne

Zoals ik al eerder schreef, had ik dit jaar voor het eerst courgetteplanten in de moestuin. Een waar feest! Deze groente barst niet alleen van de vitaminen en mineralen, maar is ook nog eens heel veelzijdig. Ik probeer tegenwoordig zo min mogelijk snelle koolhydraten en gluten te nuttigen, waardoor ik dit recept bedacht. Een soort lasagne zonder lasagnebladen. En door de eiwitten in de kip en mozzarella verzadigt t ook goed. Op de een of andere manier komt er wel iedere keer veel vocht vrij in de oven, maar dat weerhoudt me er niet van om deze schotel te maken.

Glutenvrije courgette-kiplasagne

Ingrediënten voor 2-3 personen:

2-3 courgettes
400 gram biologische kippendijfilet
1/2  citroen, rasp en sap
1 rode paprika, in reepjes
1 fles tomatenpassata, 720 gr
2 tenen knoflook
1-2 el verse tijmblaadjes
10 blaadjes basilicum, gescheurd in kleinere stukjes
Olijfolie
Zwarte Peper en zeezout
1 grote of twee kleine bollen Mozzarella
20 gr vers geraspte Parmezaanse kaas

Bereidingswijze:
Verhit de oven tot 200ºC
Zet een grillpan op het vuur.
Marineer de kippendijen in een marinade van het sap en rasp van de citroen, olijfolie, peper en zout en 1 uitgeperste teen knoflook.

Snijd de courgette in plakjes van iets minder dan 1 cm en gril ze in de grillpan. Leg de gegrilde plakjes apart.
Grill de kippendijen in hun geheel tot ze aan beide zijden een mooie goudbruine kleur hebben en knapperig worden. Ze hoeven niet door en door gaar te zijn, want ze garen nog in de oven. Leg apart op een snijplank, waar je verder geen groenten meer op snijdt. Laat ze een beetje afkoelen.
Grill de reepjes paprika. Zet apart.

Maak in de tussentijd de tomatensaus: Snipper de knoflook en fruit deze aan in 2 eetlepels olijfolie. Pas op, dat hij niet verbrand. Voeg de passata, de tijmblaadjes en de basilicum toe en laat minimaal 15 minuten pruttelen, zodat de smaken goed doortrekken. Breng op smaak met peper en zout.

Snijdt de kippendijen in reepjes.

courgette-kiplasagne glutenvrij
Nu ga je de ovenschotel opbouwen:
Vet een ovenschaal lichtjes in met olijfolie. Leg plakjes courgette op de bodem. Leg hierop de reepjes kip en paprika. Dek vervolgens af met n laag tomatensaus. Herhaal dit: Plakjes courgette, hierop kip en paprika. Hierover weer passata. Als laatste de in plakjes gesneden of in stukken gescheurde mozzarella en de Parmezaan. Strooi er nog wat versgemalen peper over. Zet de ovenschotel ca. 20-25 min. in de oven, totdat de mozzarella gesmolten is en n mooi kleurtje krijgt. (Eventueel de laatste 3 minuten onder de grill).