Categorie archief: Boeken

Gevulde puntpaprika’s

gevulde puntpaprika's

Vorige maand was ik jarig. The big four-o. Eindelijk volwassen, haha!
Ik kreeg een aantal tegoedbonnen cadeau van Bol. Wellicht zul je denken, “wat een saai onpersoonlijk cadeau”. Maar ik ben er super blij mee! Ik heb een verlanglijstje van kook- en bakboeken, ter waarde van een klein kapitaal, dus ik weet er wel raad mee. Maar ik koop ook niet zo maar ieder boek, wat er op de markt komt, en ik ben al in het gelukkige bezit van vele boeken, dus het is voor de gulle gevers niet gemakkelijk een keuze te maken.
Ikzelf wist echter precies waarmee ik mijn verzameling wilde uitbreiden: met dat ene exemplaar van Ottolenghi, wat nog ontbrak. “Jeruzalem”. Het vierde boek in een fantastische reeks. “ Ottolenghi, Het kookboek”, “Plenty” en “Plenty More” gingen hieraan vooraf.

Ik heb al eerder recepten beschreven van Yotam Ottolenghi en Sami Tamimi. En ik zal het ook nog vaak gaan doen. Het zijn ware smaakkunstenaars. Ik ben een groot liefhebber van de Italiaanse en Mediteraanse keukens. Het gebruik van verse producten, verse kruiden, veel groenten, alles hoog op smaak, dat spreekt me erg aan. Het lijkt een logische stap om vandaaruit naar de Midden-Oosterse keukens te gaan. De keukens van het Midden Oosten kennen Italiaanse invloeden, maar maken veel meer gebruik van specerijen. De smaken zijn wat complexer. Maar de ingrediënten nog net zo puur.

Ik heb vanmiddag heerlijk in de tuin in de zon gezeten, met een kop koffie, een glas water en mijn nieuwste aanwinst “Jeruzalem”. Er staat een uitgebreide inleiding in het boek, die de liefde van Sami en Yotam voor hun geboortestad beschrijft, maar ook de geschiedenis in een notendop en tevens een korte verklaring voor de culinaire diversiteit van de stad. Het is zo prachtig beschreven, dat ik spontaan de behoefte kreeg om de stad te bezoeken, nee, te beleven. Misschien komt het er ooit van.

Na het lezen van de inleiding, bladerde ik door de recepten met hun prachtige foto’s en toen viel mijn oog op onderstaand recept. Ik had alle benodigde ingrediënten in huis (eigenlijk bedoeld voor een ander gerecht), dus ik besloot dit te maken. En ja hoor, Ottolenghi doet zijn reputatie weer eer aan. Makkelijk, gezond, verrukkelijk, hoog op smaak, en niet veel werk. Wat wil je nog meer?

Ingrediënten voor 4 personen:

8 middelgrote puntpaprika’s
1 grote tomaat, grofgehakt (170gr in totaal)
2 middelgrote uien, grofgehakt (250 gr in totaal)
Ca. 5 dl groentenbouillon

Voor de vulling:
140 gr basmatirijst (ik had nog een restje van gisteren in de koelkast)
1 ½ el baharat specerijenmix *
½ tl gemalen kardemomzaad
2 el olijfolie
1 grote ui, fijngesneden, (200 gr in totaal)
400 gr lamsgehakt
2 ½ el fijngesneden bladpeterselie
2 el gehakte dille
1 ½ el gedroogde munt (ik heb verse gebruikt, fijngesneden)
1 ½ tl suiker
Zout en zwarte peper

Bereidingswijze:

Maak eerst de vulling. Doe de rijst in een pan, overgiet hem met lichtgezouten water. Breng het aan de kook en laat de rijst 4 minuten koken. Giet de rijst af, spoel hem onder de koude kraan en zet opzij.

Rooster de specerijen in een droge koekenpan. Voeg olijfolie en ui toe en smoor alles al omscheppend circa 7 minuten tot de ui glazig is. Doe dit mengsel samen met de rijst, het gehakt, de kruiden, de suiker en 1 theelepel zout in een grote kom. Vermeng alles met de hand.

Kerf de puntpaprika’s met een scherp mesje vanuit de kant van het steeltje over de lengte driekwart open, laat het steeltje eraan. Verwijder de zaadjes zonder de paprika te ver te openen en schep in elke paprika 100 gram vulling.

Doe de gehakte tomaat en ui in een heel grote koekenpan waarvoor je een goed sluitend deksel hebt. Leg de paprika’s in de pan, dicht tegen elkaar aan en giet er een laagje van 1 cm bouillon in. (Als het niet pas, neem je 2 pannen). Voeg ½ theelepel zout en een beetje zwarte peper toe. Zet het deksel op de pan en zet hem een uur op zo laag mogelijk vuur. Het is belangrijk, dat de vulling alleen wordt gestoomd, dus het deksel moet de pan goed afsluiten. Controleer of er steeds een beetje vocht op de panbodem staat. Serveer de paprika’s warm, niet heet, of op kamertemperatuur.

*Baharat
Baharat betekent letterlijk “specerijen” in het Arabisch. Het wordt gebruikt om vlees, vis, stoofschotels en verschillende gerechten van peulvruchten en granen te kruiden. Bewaar het mengsel maximaal 8 weken in een goed gesloten potje.

1 tl zwarte peperkorrels
1 tl korianderzaad
1 kaneelstokje (5 cm), grofgehakt
½ tl hele kruidnagels
½ tl gemalen piment
2 tl komijnzaad
1 tl kardemompeulen
½ tl nootmuskaatnoot, geraspt

Maal alle ingrediënten in een specerijenmolen of een vijzel met een stamper tot fijn poeder. (Gebruik een vijzel en stamper om kardemompoeder te maken, omdat de peulen te hard zijn om ze tot poeder te malen in een molen.)

Visstoof zoals in Ancona – Brodetto all’Anconetana

visstoof
Eén van de dingen, die ik heel bewust vaker probeer te eten is vis. Ik ben er tegenwoordig dol op en ik zal in een restaurant ook vaker een gerecht met vis of schaal- en schelpdieren bestellen, dan een gerecht met vlees. Haast niet voor te stellen, dat ik tot mijn 18e geen vis lustte. Tot aan een vakantie met mijn toenmalige vriendje aan de Oostzee. Daar proefde ik vis, vers uit de zee en sindsdien ben ik verkocht. Mijn eigen kinderen houden er gelukkig ook van en dus staat het bij ons regelmatig op het menu. Het is licht verteerbaar, bevat gezonde vetten en is sneller bereid dan vlees. Alleen jammer, dat het zo prijzig is. Maar ach, daar zet ik later dan weer een vegetarisch gerecht tegenover en dan zijn we weer in balans!

Zoals jullie al wel gemerkt hebben, ben ik ook een grote liefhebber van de Italiaanse keuken(s). Én verslaafd aan kookboeken. Toen de AH laatst Italiaanse weken had, liep ik tegen een boek aan van Antonio Carluccio, “Mijn beste Italiaanse recepten”. En ik was meteen fan! Wow, wat staan er geweldige gerechten in! En allemaal even puur en natuurlijk, als we van de Italiaanse keuken gewend zijn. Het was moeilijk kiezen wat ik als eerste zou gaan maken, maar uiteindelijk viel mijn oog op een visstoof. De foto in het boek laat prachtige schelpen zien met mosselen, coquilles en tapijtschelpen. Daar val ik als n blok voor. Graag had ik ook zo’n foto geplaatst. Maar dat kon ik mijn kindjes toch niet aandoen, van die gekke beestjes in hun bord. Ik heb het gerecht dan ook bereid met witvis als kabeljauw en pangasius en met garnalen. Het ziet er misschien iets minder spectaculair en bourgondisch uit, maar het was evengoed heerlijk! Je proeft de uien goed en dat geeft het gerecht een hele eigen smaak. Serveer er een lekker zuurdesembrood bij om de saus op te soppen!
visstoof

Voor 4-6 personen

Ingrediënten:
1,2 kg gemengde verse vis, schoongemaakt
500 gr verse tapijtschelpen, mosselen, st. jakobsschelpen en garnalen
5 el olijfolie
1 grote ui, gepeld, in dunne ringen
3 tenen knoflook, gepeld, fijngehakt
3 el tomatenpuree, of 4-5 verse tomaten, fijngehakt
Snufje gedroogde chilivlokken
Zout en versgemalen zwarte peper
3 el grofgesneden peterselie
2 el witte wijnazijn
4-6 sneden lekker zuurdesembrood, geroosterd
Extra vergine olijfolie om te besprenkelen

Bereidingswijze:
Fileer de vis en verdeel ze in éénhaps porties; laat kleine exemplaren heel. Borstel de schelpen af en maak ze schoon.

Verhit de olijfolie in een grote pan, voeg ui en knoflook toe en smoor ze glazig. Roer de tomatenpuree verdund met wat water, of de tomaten, en de chilivlokken door de ui. Breng aan de kook en laat de saus 10 minuten zachtjes sudderen; roer af en toe. Breng op smaak met zout en peper.

Leg eerst de grote stukken vis in de saus, gevolgd door de schaal- en schelpdieren. Laat alles 5-8 minuten sudderen tot de vis gaar is en de schelpen open zijn, voeg de peterselie en de wijnazijn toe en schep alle losjes om.
Serveer dit gerecht met het geroosterd brood, dat je eventueel in het bord legt, of er apart bij geeft. Sprenkel nog wat extra vergine olijfolie op het gerecht voor nog meer smaak.

Pittige Italiaanse gehaktballetjes

pittige italiaanse gehaktballetjes

Om diverse redenen is dit één van mijn favoriete gerechten van Gino d’Acampo. Het is makkelijk, het is niet duur, het is prima een dag eerder te maken of voor een groot gezelschap, of voor twee dagen en last but not least: iedereen vind het heerlijk! Inclusief de kinderen. Ze helpen me dan ook regelmatig met het maken van de balletjes. En trots dat ze dan zijn, jôh! Het is een gerecht uit Gino’s boek “Mijn Italiaanse Dieet”. Hij gebruikt dan ook mager rundergehakt, maar je kunt natuurlijk ook (gedeeltelijk) varkens- of lamsgehakt gebruiken. Omdat ik het niet te pittig wil maken voor de kinderen, gebruik ik geen chilivlokken, maar pittig en mild paprikapoeder.

In het boek staat het als een lunchrecept voor 6 personen (die Italianen weten wat lekker lunchen is!), maar ik maak het eigenlijk altijd voor het diner voor 4. Gebruik alsjeblieft versgeraspte parmezaanse kaas, dat is zooo veel lekkerder! In eerste instantie zou je wellicht verwachten, dat de gehaktballetjes lekkerder zijn met pasta, maar geloof me, dit gerecht vráágt om rijst. Mocht je geen rijst willen eten, zou je ook couscous of bulgur kunnen nemen.

Ingrediënten:

500 g mager rundergehakt
4 tenen knoflook, fijngehakt
100 gr vers wittebroodkruim/ 80 gr paneermeel
4 el fijngesneden platte peterselie
40 gr versgeraspte Parmezaanse kaas
1 tl gedroogde chilivlokken
½ tl paprikapoeder
Zout en versgemalen zwarte peper
1 ei
2 flessen van 720 ml tomatenpassata
10 basilicumblaadjes, gescheurd
3 el olijfolie
300 gr gekookte zilvervliesrijst

Bereidingswijze:

Doe het gehakt met knoflook, broodkruim, peterselie, parmezaan, chilivlokken en paprikapoeder in een grote kom. Voeg zout en peper naar smaak toe en breek het ei boven de kom. Kneed alles met de hand door elkaar, tot alles gelijkmatig is gemengd en vorm dan 12 middengrote of zo’n 20 kleine gelijke balletjes van het gehaktmengsel. Leg ze op een schaal, dek af met plasticfolie en zet hem 20 minuten in de koelkast.

Giet intussen de passata in een grote pan en zet hem op halfhoog vuur. Breng de saus op smaak met zout en peper, roer de basilicum erdoor, breng hem aan de kook en neem de pan van het vuur.

Verhit de olijfolie in een koekenpan (met anti-aanbaklaag) en bak de gehaktballetjes op halfhoog vuur in 5 minuten rondom bruin.

Leg de gehaktballetjes in de tomatensaus en zet de pan weer op laag vuur. Laat ze met het deksel schuin op de pan 1 uur zachtjes pruttelen. Roer af en toe. Voeg als de saus te dik wordt een scheutje water toe.

Verdeel de rijst op de borden, leg de gehaktballetjes erop en schep er wat tomatensaus over.
Lekker met een frisse (groene) salade.

Jaloezie met kip en taleggio

Jaloezie met kip

Pasteitjes met ragout, dat is volgens mij bij velen toch wel een typisch kerstgerecht. Oftewel op kerstavond, of op (tweede) kerstdag tijdens de brunch. Het is voor mij een soort comfort food. Het is niet moeilijk te maken, je kunt er van alles in stoppen wat je lekker vindt of toevallig in huis hebt, en op je gemak een kwartiertje in de pan roeren en wegdromen over je kerstwensen, of het kerstdiner wat je nog op de planning hebt staan.

Dit gerecht is een variant op het pasteitje met ragout. Ik vond het in het nieuwste kookboek van delious. , genaamd “Lekker thuis”. Terwijl ik het gisteravond aan het maken was, bedacht ik me, dat het ook een ideale manier zou kunnen zijn om je restjes kip of kalkoen van je kerstdiner te gebruiken! Ideale “no waste” op je kerstbrunch! Je kunt hem ook prima vooraf maken en meebrengen naar een brunch en daar even een paar minuutjes opwarmen in de oven!

Jaloezie van kip en taleggio
Hoofdgerecht voor 6 personen

Ingrediënten:
50 gr boter
1 el olijfolie
1 prei (alleen t witte deel), in smalle ringen
250 gr paddenstoelen
2 tl gehakte tijmblaadjes
2 tl bloem
125 ml kippenbouillon
125 ml slagroom
400 gr gare kip in reepjes
½ tl pittig paprikapoeder
Ca. 400 gr vers bladerdeeg (rol) of diepvriesbladerdeeg, ontdooid
150 gram taleggio (of gebruik gewoon het hele pakje van 180 gram ;-) ) in blokjes
1 ei, losgeklopt

Bereidingswijze:
Voor de kip gebruik ik graag dijfilet. Het is smakelijker en malser dan borstfilet. Gebruik bij voorkeur biologische kip of scharrelkip. Of het kippen- of kalkoenvlees wat je over hebt van je kerstdiner uiteraard! Ik gaar de kip door hem n kwartiertje in bouillon te koken, welke je vervolgens ook weer kunt gebruiken voor de ragout.

Bekleed een bakplaat met bakpapier.
Verwarm de boter en olie in een koekenpan op laag tot middelhoog vuur. Smoor de prei al omscheppend min. tot hij zachter is. Bak de paddenstoelen en tijm 1-2 minuten mee. Roer de bloem erdoor, blijf 1 minuut roeren en voeg daarna de bouillon en de room toe. Laat de saus 1-2 minuten licht pruttelen tot hij licht gebonden is. Roer de kip erdoor en breng pittig op smaak met zout en peper en het paprikapoeder. Laat de saus afkoelen.

Verwarm de oven voor op 200 ºC.
Rol het bladerdeeg op een met bloem bestoven werkvlak uit tot een rechthoek van ca. 20 x 40 cm en snijd deze over de lengte doormidden, zodat je twee stukken van 10 x 40 cm hebt. Leg een deeglap op de bakplaat en strijk de kipvulling erover uit, waarbij je rondom een rand van 1 cm vrij laat. Bestrooi de kipvulling met taleggio en bestrijk de deegrand met het losgeklopte ei.
jaloezie met kip
Sla de tweede deeglap voorzichtig over de lengte dubbel en snijd de vouwkant om de centimeter in tot op 1 centimeter van de rand. Vouw de lap weer open en leg hem over de vulling heen, druk de randen stevig op elkaar. Druk ze aan met een vork. De inkepingen in het deeg moeten iets open gaan, zodat de vulling zichtbaar wordt. Bestrijk het deeg met het losgeklopt ei en bak de jaloezie 25 minuten in de oven tot het bladerdeeg goudbruin en gerezen is.

Ik wens jullie allemaal een fijne Kerst!!

jaloezie met kip

Gekarameliseerde knoflooktaart

gekarameliseerde knoflook taart

Een paar maanden geleden sloeg ik in een boekhandel het kookboek “Plenty” open, van Yotam Ottolenghi. Een boek, wat groenten als uitgangspunt heeft voor haar recepten. De eerste pagina, die ik opensloeg, pagina 40, intrigeerde me meteen enorm. Er stond n foto van een verrukkelijke hartige taart/quiche op, waarbij me het water direct in mijn mond liep. Even bladeren en ik ontdekte het recept twee pagina’s eerder, met de nog meer intrigerende naam “gekarameliseerde knoflooktaart”. Ik ben dol op knoflook en ui! Ik vind het jammer, dat ze meestal alleen een bijrol vervullen en word dan ook helemaal blij van een gerecht met deze goed verkrijgbare, goedkope, gezonde groenten als hoofdrolspeler. Het onderschrift was van iemand, die het recept van Ottolenghi had uitgeprobeerd: “Ik denk, dat dit het allerlekkerste recept ter wereld is!”

Tja, een boek met het allerlekkerste recept ter wereld, dat kan ik natuurlijk niet laten liggen, dat begrijpt iedereen wel ;-)

Het enige wat ik hieraan nog kan toevoegen, is dat deze stelling geheel correct is!

gekarameliseerde knoflooktaart

Gekarameliseerde knoflooktaart
Voor 8 personen

Ingrediënten:
375 gr roomboterbladerdeeg (zelfgemaakt of de rollen vers bladerdeeg uit de koeling)
3 middelgrote bollen knoflook, teentjes losgehaald en gepeld
1 eetlepel olijfolie
1 theelepel balsamicoazijn
2,2 dl water
¾ eetlepel fijne kristalsuiker
1 theelepel fijngehakte rozemarijn
1 theelepel gehakte tijm, plus wat takjes ter garnering
120 gr verse romige geitenkaas
120 gr harde rijpe geitenkaas
2 biologische eieren
1dl slagroom
1 dl crème fraîche
Zout en zwarte peper

Bereidingswijze:
Zet een ondiepe taartvorm met losse bodem van 28 cm doorsnee klaar. (Ik heb in dit geval een taartje van 20 en een van 16 cm gemaakt). Rol het deeg uit tot een cirkel die groot genoeg is dat je er de bodem en de wand van de vorm mee kunt bekleden, waarbij het deeg iets boven de rand uit komt. Bekleed de vorm met het deeg, leg er een stuk bakpapier in en vul hem met bakbonen. Zet de vorm 20 minuten in de koelkast.

Verhit de oven tot 180 ºC. Zet de taartvorm in de oven en bak hem 20 minuten blind. Haal de bakbonen en het bakpapier eruit en bak de bodem in nog 5-10 minuten goudbruin. Neem de vorm eruit, maar laat de oven aan.

Maak intussen de gekarameliseerde knoflook. Doe de teentjes in een steelpan en overgiet ze royaal met water. Breng het aan de kook en blancheer de teentjes 3 minuten; giet ze af. Droog de pan af, doe de teentjes erin en voeg de olijfolie toe. Bak de knoflook 2 minuten op hoog vuur. Voeg de balsamico en het water toe en breng het aan de kook; laat de knoflook zachtjes pruttelen. Roer de suiker, rozemarijn, gehakte tijm en ¼ theelepel zout door de vloeistof. Laat het geheel nog 10 minuten op halfhoog vuur staan, tot de vloeistof vrijwel geheel is verdampt en de knolooktenen met een donkere karamelsiroop zijn bedekt. Zet ze opzij.

Breek beide soorten kaas in stukjes en strooi ze in de taartbodem. Schep de teentjes knoflook met de karamelsiroop gelijkmatig over de kaas. Klop in een maatbeker de eieren, de room, de crème fraÎche, ½ theelepel zout en wat versgemalen zwarte peper door elkaar. Giet dit over de taartvulling om de gaatjes te vullen; kaas en knoflook moeten nog zichtbaar zijn.

Schakel de oven terug naar 160ºC en zet de taart erin. Bak hem 35-45 minuten tot de vulling stevig en de bovenkant goudbruin is. Neem de vorm uit de oven en laat de taart iets afkoelen. Haal hem uit de vorm, leg wat toefjes tijm op de taart en dien hem warm op. (Je kunt hem goed opwarmen!).
Lekker met een knapperige salade of een bord soep.

No waste:
Van het bladerdeeg wat je over hebt kun je bv soepstengels maken. Snijd het deeg in reepjes. Draai ze eventueel rond tot spiraal. Bestrijk met n mengsel van eidooier en room en bestrooi met zeezout, rozemarijn, tijm, kaas etc.

Gekarameliseerde knoflooktaart

Tip: Foodies aanbieding

Foodies cover-201312

Naast het bakken en koken van zoete en hartige heerlijkheden, ben ik ook dol op het lezen erover! Je zou wel kunnen zeggen, dat ik verslaafd ben aan kook- en bakboeken en -magazines. Ik kan me er uren mee bezig houden. Lekker bladeren, foto’s kijken, lezen, inspiratie opdoen, etentjes plannen. Regelmatig vind je mij dan ook op de bank, aan de tafel of in bed met een flinke stapel culinaire lectuur om mij heen. Om vervolgens tot een boodschappenlijstje te komen en de supermarkten te bestormen ;-)

Recentelijk heb ik een abonnement afgesloten op Delicious. Aangezien ik het toch iedere maand kocht, leek het me wel zo praktisch en voordelig. Een ander magazine wat ik regelmatig koop is Foodies magazine. En nu kwam ik deze super voordelige aanbieding tegen! Een jaarabonnement van 12 exemplaren voor € 12,00! Dat kon ik natuurlijk niet laten schieten.

En omdat ik nou eenmaal verslaafd ben, heb ik ook maar meteen een abonnement op La Cucina Italiana afgesloten. Ook super voordelig, een jaarabonnement van 8 nummers voor € 16,00.

la cucina italiana l1308_001000_cover_web

Lees even goed de voorwaarden door. Na een jaar wordt het abonnement automatisch verlengd, maar je kunt uiterlijk n maand van tevoren opzeggen.

Jullie gaan beslist nog veel recepten terug zien op WensKeuken.nl!

Worteltaart

worteltaart

Heb je nog wat wortels over, nu Amerigo weer terug naar Spanje is? Dan kun je ze natuurlijk prima gebruiken in de hutspot, of zoals Harrie Jekkers zegt “Peen &Uien”. Ik prefereer echter dit heerlijke recept: Worteltaart!

Een jaar of 7 geleden proefde ik voor het eerst worteltaart. Ik moest natuurlijk meteen denken aan dat mopje over dat konijn, wat naar de bakker gaat…. “Vies, he”. Dus met enig argwaan probeerde ik een stuk. Maar ik was meteen verkocht. Er zijn uiteraard verschillende recepten, maar ze worden eigenlijk altijd gemaakt met gehakte noten. Meestal walnoten of pecannoten. Dit in combinatie met de geraspte wortel zorgt voor een grove structuur van de taart. De (wal)noten geven tevens een wat droog mondgevoel. Meestal wordt hij ook gevuld en afgesmeerd met een “cream-cheese-frosting”, oftewel een roomkaasglazuur. In mijn optiek MOET deze er ook bij. De zachte, zalvige, romige glazuur past perfect bij de grove, enigszins droge structuur van de taart.

Worteltaart

Ik heb al n paar verschillende recepten geprobeerd, simpelweg omdat ik het niet zo leuk vind om steeds hetzelfde te bakken, en dit is momenteel mijn favoriet! Hij komt uit het boek “Trendy Taarten” van de Zweedse Linda Lomelino.

Zij bestrooit de gehele taart nog met gemalen kokos. Ik heb in plaats van de kokos wat van het victoriamengsel overheen gestrooid, zie de abrikozenvictoriavlaai.

Worteltaart
8-10 punten

Ingrediënten:
Wortelbodem

150 gr boter
3 grote eieren
135 gr kristalsuiker
140 gr lichte moscovade- of basterdsuiker
1 theelepel vanillesuiker
180 gr bloem
2 theelepels bakpoeder
1 ½ theelepel zuiveringszout (baksoda)
1 theelepel kaneel
250 gr wortels, geschild en geraspt (ik heb hier paarse wortels gebruikt, gewoon omdat ik die toevallig had
100 gr walnoten, gehakt
175 gr appelmoes

Roomkaasglazuur:

100 gr boter, op kamertemperatuur
200 gr roomkaas, bv Monchou of Philadelphia (géén light!!! Dat bevat te veel water!)
210 gr poedersuiker
1 theelepel vanillesuiker

Victoriamengsel, zie abrikozenvictoriavlaai

Verder nodig: 2 of 3 bakvormen van 15 cm doorsnee

Werkwijze:

Wortelbodem:
Verwarm de oven voor op 175ºC.
Vet de bakvormen in en bestuif ze met bloem.
Smelt de boter en laat afkoelen.
Klop de eieren en beide soorten suiker tot een bleke, luchtige massa. Klop de boter en vanillesuiker er snel door.
Meng bloem, bakpoeder, zuiveringszout en kaneel en zeef dit mengsel boven het suikermengsel. Klop kort, tot het geheel nét een samenhangend beslag wordt.
Spatel wortels, noten en appelmoes door het beslag en verdeel het gelijkelijk over de twee of drie bakvormen. Bak de bodems in 35-45 minuten gaar. (Indien je drie bakvormen gebruikt, zal de baktijd wat korter zijn).

Roomkaasglazuur:
Klop de boter tot een bleke massa. Voeg de roomkaas toe en klop tot een glad, dik mengsel. Voeg poedersuiker en vanillesuiker toe en klop verder. Zet de glazuur een poosje in de koelkast.

Opbouwen:
Indien je twee bakvormen hebt gebruikt, snij dan beide bodems horizontaal in tweeën, zodat je vier dunnere taartlagen hebt.
Leg de eerste laag op een taartschaal en strijk er een gelijkmatige laag glazuur over uit. Herhaal dit met de andere lagen. Leg de laatste taartlaag erop met het snijvlak naar onderen.
Bestrijk de hele taart met de rest van het glazuur en strooi de kokos of het victoriamengsel erover.
Laat de taart nog even opstijven in de koelkast, dan kun je hem makkelijker snijden.

Worteltaart

Gnocchi alla Sorrentina

Tomaten gnocchi uit de oven

Ondanks dat koken en bakken mijn grootste hobby’s zijn, heb ook ik er wel eens weinig zin in of tijd voor. Maar ik ben wél een liefhebber van lekker en gezond eten, dus ga ik ook op zoek naar recepten die lekker en voedzaam zijn, maar weinig (voor)bereidingstijd benodigen en niet te veel ingrediënten bevatten. Het liefst dan ook ingrediënten die ik standaard in huis heb.

Gnocchi (spreek uit als “njokki”) is zo’n gerecht. Je kunt ze op verschillende manieren klaarmaken, maar dit is wel één van mijn favorieten. Zoals de naam al suggereert, komt het uit de stad Sorrento. En ook belangrijk: de kinderen zijn er dol op!! Gnocchi is een pasta gemaakt van aardappelen en pastabloem. Het zijn kleine ovale balletjes met een geribbeld randje. Je kunt ze ook zelf maken, wat best een tijdrovend klusje is. Maar er zijn ook prima kant-en-klare gnocchi te koop, die bovendien best een tijd houdbaar zijn. Leg dus gerust een paar pakjes in je voorraadkast.

Je kunt de olijven ook eventueel weglaten, indien je er niet van houdt, maar ze geven wel een warme hartige smaak aan het gerecht. Ik snijdt ze heel fijn, zodat zelfs de kinderen ze eten.
Als ik dit maak, noemen ze me Njokkie-kokkie ;-)

Tomatengnocchi uit de oven

Voor 4 personen

Ingrediënten:
2 el extra vergine olijfolie
1 teen knoflook, fijngehakt
½ liter tomatenpassata
120 gram kalamataolijven, ontpit
100 gram Pesto Genovese, zelfgemaakt of een goede kant-en-klare versie
Zout en versgemalen zwarte peper
500 gr kant-en-klare naturel gnocchi
1 bol mozzarella (125 gr), uitgelekt, in stukjes gescheurd (en ik heb er hier nog wat geraspte Emmentaler overheen gedaan.

Bereidingswijze:
Verwarm de heteluchtoven tot 200ºC.

Verhit de olie in een grote braadpan (met antiaanbaklaag) op halfhoog vuur en fruit de knoflook 30 seconden. Doe de passata en olijven in de pan en laat alles onder af en toe roeren nog 10 minuten pruttelen.

Roer de pesto door de saus, breng op smaak met zout en peper en neem de pan van het vuur.

Zet een grote pan water op, voeg 1 eetlepel zout toe en breng aan de kook.
Kook de gnocchi in het kokende water tot ze komen bovendrijven. Dit duurt ca. 2 minuten.
Schep ze met een schuimspaan uit het water en doe ze in de saus.

Stort alles in een ovenschaal. Strooi de stukjes mozzarella erover en zet het gerecht 10 minuten in het midden van de oven. Dien heet op, bijvoorbeeld met een frisse groene salade.

Het recept is afkomstig uit “Mijn Italiaanse Dieet” van Gino d’Acampo. Het was het eerste boek wat ik kocht van Gino en bevat 100 gezonde recepten, onderverdeeld in hoofdstukken als Ontbijt, Antipasti en Lunch, Soep&Salades, Pasta, Pizza &Risotto, Vis en Vlees, Desserts en een Zondig Hoofdstuk.

Tomaten gnocchi uit de oven

Cannelloni del nonno

Cannelloni spinazie ricotta

Ik ben dol op de Italiaanse keuken! Als geen ander weten de Italianen de mooiste smaakcombinaties te maken, met eenvoudige gerechten, alledaagse ingrediënten, maar wel puur en met respect voor de producten. Bovendien kun je super veel gerechten klaar maken, als je een paar basisproducten in je voorraadkast hebt staan.

Cannelloni is één van mijn favoriete gerechten. Ik ben dol op de combinatie spinazie, ricotta, tomaat, knoflook, nootmuskaat! Een heel klassiek gerecht, maar super lekker. Het is wellicht even wat werk, maar ook heel goed voor te bereiden. Je zou dit bijvoorbeeld al eerder op de dag klaar kunnen maken en pas ’s avonds in de oven kunnen doen. Onderstaand recept komt uit het boek Gino’s Pasta van Gino d’Acampo. Naast “De zilveren lepel” gelden de boeken van Gino (hij heeft er meer, die bespreek ik een andere keer!) voor mij als Italiaanse Bijbels. Je kent Gino misschien van het Engelse tv-programma “Ready Steady Cook”. Zijn motto is “minimale inspanning, maximaal resultaat”! En dat zorgt ervoor, dat zijn recepten zich uitstekend lenen voor makkelijk en snel doordeweeks koken.

Dat neemt niet weg, dat je ze uiteraard ook goed bij een uitgebreid etentje kunt serveren. Ik zou dan kleine éénpersoonsporties maken, van bijvoorbeeld 2 rolletjes per persoon. Of je maakt met deze vullingen en sauzen een éénpersoonslasagne in kleine ramequins. Steek dan met een glas of koekjesuitsteker rondjes uit verse lasagnebladen. Je zou er zelfs amuses van kunnen maken in heel kleine één- of tweehapsporties. Zo wordt een “doordeweeks” gerecht ineens een luxe appetizer!

Drink er een lekkere droge Italiaanse witte wijn bij!

Cannelloni spinazie ricotta

Voor 6-8 personen

Ingrediënten:
24 rolletjes cannelloni
7 dl tomatenpassata
15 basilicumblaadjes
30 gr versgeraspte pecorino

Voor de vulling:
4 eetlepels olijfolie
1 grote teen knoflook
500 gr ricotta
600 gram verse spinazie (of 450 gram spinazie en 150 gram rucola!)
½ theelepel versgeraspte nootmuskaat
60 gr versgeraspte pecorino
Zout en peper naar smaak

Voor de Bechamelsaus:
100 gr boter
100 gr bloem
1 lt koude volle melk
¼ theelepel versgeraspte nootmuskaat

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 180 ºC (hetelucht 160ºC)

Doe de passata in en een kom en roer de basilicumblaadjes en wat zout en peper erdoor.

Verhit de olijfolie samen met de knoflookteen in een grote pan. Verwijder de knoflook uit de olie voordat deze bruin wordt en gooi m weg. Voeg de verse spinazie toe en laat deze slinken.
Giet in een vergiet en laat uitlekken en afkoelen. Snijdt hem daarna fijn.

Smelt voor de Bechamelsaus de boter in een grote pan op halfhoog vuur. Laat ‘m niet bruin worden.
Strooi de bloem erover en 2 minuten tot het mengsel licht kleurt. Als de bloem gaat afzetten aan de bodem en de roux gaat “zweten”, roer je geleidelijk de koude melk erdoor. Blijf roeren. Na elke toevoeging van melk, zal het mengsel eerst gaan klonteren. Geef de bloem de tijd om de melk op te nemen en je zult zien, dat je weer een glad mengsel krijgt. Laat de saus vervolgens al roerend 10 minuten op laag vuur pruttelen tot hij bindt. Breng op smaak met de nootmuskaat en zout en peper. Laat de saus enigszins afkoelen.

Vermeng voor de vulling de fijngehakte spinazie, ricotta, pecorino, nootmuskaat, peper en zout en doe in een spuitzak. Vul de cannelloni met de spinazie-ricotta-vulling.

Spreid 1/3 van de bechamelsaus gelijkmatig uit in een ovenschaal van ca. 25×35 cm. Leg de helft van
de cannelloni hierop. Schep de helft van de passata en de helft van de resterende bechamelsaus erover.

Breng een tweede laag gevulde cannelloni aan en schep hierop de rest van de passata en bechamelsaus. Strooi de pecorino erover en bak de cannelloni 40-45 minuten midden in de oven tot de bovenkant goudbruin en knapperig is. Laat de cannelloni nog 5 minuten rusten. De laagjes worden dan steviger, zodat je de ovenschaal makkelijker kunt aansnijden. Schenk in de tussentijd een (nieuw) glas wijn in en ga genieten ;-)

Auberginekroketten

Aubergine kroketten

Ik wil jullie graag kennis laten maken met twee van mijn nieuwe liefdes.

Al eerste Quinoa!
Quinoa heb ik ongeveer een jaar geleden ontdekt. Het is wordt vaak aangezien als graan, maar het is eigenlijk het zaad van een van oorsprong Zuid-Amerikaanse plant, welke reeds 5.000 jaar geleden op extreme hoogtes in het Andesgebergte van Ecuador, Peru, Bolivia en Argentinië werd verbouwd door de roemruchte Inca’s. De naam ‘Quinoa’ komt uit het Quechua, de oorspronkelijke taal van de Inca’s, en betekent ‘Moedergraan’ of ‘Supergraan’. De Inca’s gebruikten de Quinoa zaden om te koken zoals rijst en beschouwden Quinoa als hun ‘heilige voeding’. Vandaag de dag behoort Quinoa tot de selecte categorie van ‘superfoods’ vanwege de uitzonderlijk hoge voedingswaarden. (Bron: www.Naturecrops.nl). Het bevat bovendien alle essentiële aminozuren. Dat zijn aminozuren die je lichaam nodig heeft, maar niet zelf kan aanmaken en dus uit voeding moet halen.

Quinoa is verkrijgbaar in biologische winkels, in de supermarkt en via diverse webshops. Naturecrops bijvoorbeeld, is een producent van de quinoa en heeft ook een eigen webshop. Hier zijn ook andere quinoaproducten te krijgen, zoals ook quinoavlokken, gepofte quinoa en zelfs quinoameel. En binnenkort zal er ook quinoapasta verkrijgbaar zijn bij Naturecrops. Bovendien hebben ze ook lekkere repen!

Ik eet Quinoa voornamelijk als ontbijt of als vervanger van rijst, maar het leent zich voor vele andere bereidingen. In dit recept heb ik gebruik gemaakt van de quinoavlokken en deze als vervanger voor paneermeel gebruikt.

Het is een recept uit één van mijn favoriete kookboeken “Plenty” van Yotam Ottolengi en Sami Tamimi, die andere nieuwe liefde. Deze grondleggers en topkoks van de beroemde Londonse restaurants hebben al meerdere kookboeken geschreven: “Ottolenghi, Het Kookboek”, “Plenty” en “Jeruzalem”. De basis voor hun recepten zit ongetwijfeld in hun afkomst: Yotam is een Joodse jongen uit Jeruzalem met Duitse en Italiaanse grootouders en Sami is een niet-religieuze Palestijnse jongen uit de Oude Stad van Jeruzalem. Ze zijn beide in 1968 geboren in Jeruzalem, Sami aan de Arabische oostkant en Yotam in de Joodse Westkant. Ze groeiden een paar kilometer van elkaar op in twee verschillende gemeenschappen. Na wat kleine omzwervingen van beiden, (ze verhuisden in dezelfde tijd naar Tel Aviv en beide in 1997 naar London), ontmoetten ze elkaar daar in 1999 voor het eerst.
Alleen al dit verhaal vind ik enorm boeiend en lijkt voor mij een basis voor het succes.
Zij beschrijven het zelf als volgt:
“Onze gerechten zijn een feest van sprekende kleuren en gulle gebaren. We worden gedreven door de ongegeneerde wens om eten en de kwaliteiten daarvan een eer te bewijzen, om weelde te etaleren op dezelfde manier als marktkooplieden dan doen en: alles laten zien wat je hebt en dat uit volle borst aanprijzen.”

Wat kan ik daar nog aan toe voegen?

Auberginekroketten

Voor 8 kroketten, als snack, of als lunch of voorgerecht voor 4 personen.
Ingrediënten:
2 middelgrote aubergines
120 gram bloemige aardappel, gekookt, gepeld en met een vork grof geprakt
½ scharrelei, losgeklopt
60 gr. feta, verkruimeld
10 gr. parmezaanse kaas, geraspt
Mespunt zout
Ca. 120 gram quinoavlokken
Zwarte peper

Zonnebloemolie, om in te bakken

Aubergine kroketten

Werkwijze:
Rooster de aubergines:
Bedek het gebied rond de gasbranders van je fornuis met aluminiumfolie.
Kerf de aubergines in, met een scherp mes. Dit is zeer belangrijk! Als je dit niet doet, bestaat er een kans, dat ze ontploffen en je je keuken kunt gaan schilderen…
Leg de aubergines direct boven een halfhoog brandende gasbrander en rooster ze 12-15 minuten. Keer ze regelmatig met een tang tot de schil zwart geblakerd is en het vruchtvlees zacht en rokerig is. Ze zakken in.
Let op, dat ze geen vlam vatten!

Indien je geen gasfornuis hebt, kerf je de aubergine ook hier weer rondom in met een scherp mes. Leg ze op een met aluminium beklede bakplaat en zet ze 1 uur in de oven, direct onder de grill. Keer ze een paar maal.

Laat ze afkoelen. Kerf de aubergines overlangs in en schep het vruchtvlees eruit. Neem niets mee van de zwarte schil. Doe het vruchtvlees in een vergiet en gooi de schil weg.
Laat het vruchtvlees minimaal 30 min uitlekken. Je hebt ongeveer 240 gram nodig.

Doe de aubergine in een grote schaal en voeg aardappel, ei, feta, parmezaan, zout en peper toe. Vermeng alles rustig met een vork. Het mengsel blijft vrij grof.
Voeg ca. 50 gram quinoavlokken toe. Het mengsel moet in model blijven, maar nog wat vochtig zijn.

Doe de overige quinoavlokken in een schaal of diep bord. Vorm van het mengsel 8 kroketten en wentel ze door de quinoavlokken. Laat ze minimaal 20 minuten opstijven in de koelkast.
Ik heb ze zelfs een nacht in de koeling gelaten en de volgende dag als lunch gegeten.

Giet in een pan een laag van 1,5 cm olie. Verhit de olie en bak de kroketten in kleine porties ca. 3 min tot ze rondom bruin zijn. De olie moet niet té heet zijn, dat de kroketten verbranden.
Laat ze uitlekken op keukenpapier en serveer heet met aïoli en salade.

Aubergine kroketten